۲۰۰هزار کیلومتر با دوو سی یلو ؛ بررسی یک خودرو دست دوم خاص

۲۰۰هزار کیلومتر با دوو سی یلو ؛ بررسی یک خودرو دست دوم خاص

بعد از ۲۰۰هزار کیلومتر با دوو سی یلو به این نتیجه می رسید که با یک خودرو دست دوم سن و سال دار اما خاص طرف هستید.

بیت ران – بررسی خودروها در طولانی مدت، یکی از مهمترین فاکتورهایی است که می تواند در تصمیم گیری خریداران موثر باشد چرا که بعضی از مشکلات خودرو در نگاه اول جلب توجه نمی کنند و تنها پس از استفاده بلند مدت از خودرو است که می توان به آن ها پی برد.

به همین دلیل به سراغ تست دوو سی یلو رفتیم، خودرویی که هر چند تولید آن متوقف شده است اما نمونه های دست دوم آن همچنان محبوب اند و خریداران خود را دارند. به همین دلیل تجربه ۲۰۰هزار کیلومتر رانندگی با دوو سی یلو را مرور می کنیم.

تولد سی یلو

شرکت دوو موتور به عنوان یکی از زیر مجموعه های گروه دوو، از ابتدای تاسیس همواره رابطه خوبی با جنرال موتورز داشت و بسیاری از مدل های تولیدی این شرکت براساس شاسی های محصولات مختلف جنرال موتورز و زیر مجموعه هایش ساخته شده اند و دوو سی یلو هم یکی از این خودرو ها است.

این خودرو که به عنوان مدل جایگزین دوو ریسر در سال ۱۹۹۴ عرضه شد، مانند ریسر از شاسی اپل کادت بهره می گرفت و در بسیاری از بخش ها شباهت های زیادی به ریسر داشت. سی یلو هر چند در ایران بیشتر با مدل های سدان (صندوق دار) شناخته می شود اما مدل های سه در و پنج در هاچ بک آن نیز تولید شده است که نمونه های پنج در آن برای مدت کوتاهی در ایران نیز عرضه شدند.

موتور مورد استفاده در این خودرو نمونه ۱.۵ لیتری است که در بازارهای مختلف با قدرت های متفاوتی عرضه می شود. اساس این موتور نیز همچون شاسی از موتورهای اپل می آید و دوو آن ها را تحت لیسانس اپل تولید می کرد. نمونه های فیس لیفت شده این خودرو در ازبکستان تولید می شوند که روی آن ها موتورهای ۱.۶ لیتری ۱۶ سوپاپ با قدرت ۱۱۰ اسب بخار نصب می شود.

سی یلو در ایران

کرمان خودرو پس از عرضه نمونه های وارداتی دوو در ایران، به دنبال تولید محصولات این شرکت بود و در همین زمان نیز دوو توسعه پایگاه های تولید خود را مد نظر داشت.

سرانجام دو شرکت برای همکاری به توافق رسیدند و خط تولید دوو سی یلو در کرمان خودرو نصب شد تا نخسیتن خودروها در اواخر سال ۱۳۷۵ به بازار عرضه شوند. ورود سی یلو، اتفاق مهمی در بی رونقی آن روزهای تولید خودرو در کشور بود و این خودرو با توجه به امکاناتش عملا لوکس ترین خودروی تولید داخل لقب گرفت!

شاید تعجب کنید اما در شرایطی که ایران خودرو تنها پژو ۴۰۵ و پیکان را تولید می کرد و سایپا هم پراید را در تولیدات خود داشت، دوو سی یلو از نظر امکاناتی از هر سه خودرو بالاتر بود.

سی یلو به آرامی توانست جای خود را در بازار آن روزهای کشور که در کنترل کامل پیکان بود باز کند و به خودرویی خاص تبدیل شود و آمار تولید از ۲۸۰۰ دستگاه در سال ۷۶ به بیش از ۱۱هزار دستگاه در سال ۸۰ رسید. هر چند در مقابل تولید ۱۲۸هزار دستگاهی پیکان و ۲۳هزار دستگاهی پژو ۴۰۵ همچنان خودرویی خاص بود.

عرضه خودروهایی مانند پژو ۲۰۶ و پژو پرشیا هم نتوانست موقعیت سی یلو را به خطر بیاندازد. اما ورشکستگی دوو در بحران اقتصادی آسیا و خرید سهام این شرکت توسط جنرال موتورز بود که پرونده سی یلو را در ایران بست و با تولید ۸۴۱ دستگاه در ابتدای سال ۸۳، سی یلو از بازار ایران خداحافظی کند. در مجموع مطابق آمار موجود در وزارت صنایع، ۵۰هزار و ۱۶۶ دستگاه سی یلو در ایران تولید شده است.

 

200هزار کیلومتر با دوو سی یلو

 

امکانات

سی یلو خودرویی متعلق به دهه ۹۰ است که قرار بوده خودرویی مناسب برای قشر متوسط باشد و به همین دلیل نمی توان از امکانات آن انتظار معجزه داشت. اما اگر آن را با بسیاری از خودروهای آن دوران (و حتی تولیدات فعلی) مقایسه کنیم، امکانات مناسبی داشته است. صندوق و در باک به صورت برقی باز می شوند. در داشبورد قفل می شود و در زمان باز بودن وجود چراغ داخلی کمک بزرگی است. هر چهار شیشه برقی هستند و برف پاک کن خودرو چند سرعته قابل تنظیم است.

مه شکن جلو و عقب هم به صورت استاندارد روی آن نصب می شود. اگر این ها را در کنار فرمان هیدرولیک، صندلی راننده تنظیم شونده در ارتفاع و کولر پر قدرت قرار دهید، می بینید که سی یلو هنوز هم در استانداردهای خودروهای سدان متوسط تولید داخل کمبودی در زمینه امکانات ندارد.

فضای داخلی

فضای محدود داخلی سی یلو یکی از مهمترین مشکلات این خودرو برای خانواده ها است. فاصله محوری سی یلو حدود ۱۵ سانتی متر کمتر از پژو ۴۰۵ است و همین مسئله باعث شده سرنشینان بزرگسال کمی تنگی فضا را داخل این خودرو حس کنند.

راحتی صندلی ها در مقابل رقبا قابل قبول است اما سرنشینان بلندقامت در مسافرت های برون شهری قطعا ناراضی از خودرو و به ویژه صندلی های عقب خارج خواهند شد و آرزو می کردند ای کاش چند سانتی متر از فضای صندوق عقب خودرو برای اتاق اختصاص پیدا می کرد. البته دو سرنشین بزرگسال و فرزندان نوجوان مشکلی نخواهند داشت.

 

200هزار کیلومتر با دوو سی یلو

 

راندن

از موتور ۱.۵ لیتری چهار سیلندر ۸ سوپاپ این خودرو که با انژکتور چند نقطه ای سوخت رسانی می شود، نمی توان انتظار زیادی داشت. موتور سی یلو مطابق دفترچه راهنما ۵۵ کیلووات (۷۳ اسب بخار) قدرت تولید می کند. که برای این حجم موتور و البته دانش زمان تولید، رقم قابل قبولی است. سی یلو با توجه به کاربردهای خانوادگی از ابتدا هم برای حرکت با شتاب بالا و چابکی ساخته نشده اما با توجه به وزن ۹۶۹ کیلوگرمی خودرو، می توانید مطمئن باشید بسیاری از خودروهای هم قیمتش را در کورس های خیابانی شکست می دهد.

سی یلو به لطف بهره گیری از سیستم تعلیق و فرمان هیدرولیک نرم خود، در شهر و بزرگراه رانندگی آرامی را برای راننده فراهم می کند و از این نظر خودروی ایده آلی است. اما همین نرمی در مانورهای ناگهانی و یا جاده های کوهستانی می تواند خطرناک باشد. به گونه ای که کنترل خودرو در پیچ های تند با سرعت های بالا دشوار است و به همین دلیل آرام راندن با آن توصیه همیشگی است.

پدال کلاچ هم نرم است، اما این نرمی مانند خودروهای چینی آزار دهنده نیست و کلاچ را تحت کنترل راننده قرار می دهد. ضمن آنکه دنده ها هم به نرمی جا می روند.

در راندن ۲۰۰هزار کیلومتر با دوو سی یلو می بینید که دید اطراف مناسب است و راننده می تواند چند سانتی متری صندلی خود را بالا و پایین ببرد.

 

200هزار کیلومتر با دوو سی یلو / تست دوو و سییلو

 

ترمزها

سی یلو همواره به ترمزهای ضعیف خود معروف بوده اما واقعیت این است که این ترمزها آنقدرها هم ضعیف نیستند.

مشکل اصلی، حرکت زیاد پدال ترمز است و اصطلاحا ترمزها به صورت استاندارد پایین می گیرند. بعضی از تعمیرکاران با تغییراتی در سیستم ترمز این خودرو آن را اندکی قویتر می کنند. هر چند برای یک رانندگی آرام، ترمزهای این خودرو مشکلی ندارند.

سیستم تهویه مطبوع

یکی از برتری های سی یلو، سیستم تهویه مطبوع آن است. کولر پر توان این خودرو به سرعت می تواند فضای کابین را خنک کند و از این نظر سی یلو برتر از اکثر خودروهای هم قیمت است.

استفاده از کولر هر چند بر قدرت خروجی موتور تاثیر می گذارد اما این تاثیر آنقدر زیاد نیست که راننده را ناچار به خاموش کردن کولر کند. به علاوه روشن بودن طولانی مدت کولر به هیچ عنوان دمای موتور را بالا نمی برد.

در حقیقت این مسئله یکی از برتری های سی یلو بر سایر خودروهای هم رده و هم قیمت است چرا که دمای موتور همواره بدون تغییر است و راننده ناچار نیست برای خنک تر شدن موتور از راحتی سرنشینان چشم پوشی کند.

*اولین تست فنی پژو ۴۰۵ با موتور XUM ؛ کم مصرف تر اما پر قدرت تر

*رنو مگان تست و بررسی شد ؛ آیا این خودرو ارزش خرید دارد

*رنو داستر تست و بررسی شد/ آیا داستر ارزش خرید دارد؟

*چری آریزو ۵ توربو تست و بررسی شد ؛ مزایا و معایب

*تست و بررسی سمند سورن توربو شارژ

*تست رانا با موتور ملی

 

کیفیت و دوام

قطعات دوو سییلو به دلیل تیراژ تولید پایین، کمتر داخلی سازی شده است و تقریبا تمامی قطعات اصلی مستقیما از کره وارد ایران می شدند. به همین دلیل، کیفیت، یکی از نکات مثبت این خودرو بوده است. هر چند در سری های آخر تولید، کمی از کیفیت بعضی از قطعات پلیمری کاسته شده است.

قطعات فنی این خودرو اگر نگهداری حداقلی از آن ها را رعایت کنید دوام بالایی دارند. سر و صدای اضافه داخل اتاق با توجه به سن و سال این خودرو ها امری عادی است و البته تقریبا به طور کامل از ناحیه داشبورد است که می توان آن را رفع کرد و از این نظر نسبت به رقبای هم سنش، کابین بی صداتری دارد.

 

200هزار کیلومتر با دوو سی یلو /تست دوو سییلو

 

قطعات و خدمات

پس از قطع تولید خودروهای دوو، تقریبا یافتن نمایندگی دوو ناممکن است و بسیاری از نمایندگی های سابق، تعمیرات دیگر محصوات گروه کرمان خودرو و یا سایر شرکت ها را بر عهده گرفته اند.

البته این مشکل با تعمیرگاه های متعدد متفرقه سطح شهر برطرف شده است. بسیاری از آن ها از تعمیرکاران سابق دوره دیده دوو هستند و با کمی جستجو می توان آن ها را یافت.

قطعات یدکی این خودرو همچنان در بازار یافت می شود. هر چند قطعا وسعت توزیع پراید یا پژو را ندارد، ولی معطل قطعه هم نخواهید ماند. قیمت قطعات یدکی این خودرو معمولا از قیمت قطعات پژو ۲۰۶ کمی بالاتر است، ولی مطمئن باشید کمتر گذارتان به تعمیرگاه و لوازم یدکی می افتد. البته به شرط آنکه در زمان خرید خودرو دقت کنید.

منبع :هفته نامه اتومبیل ایران

اضافه کردن نظر

ما به حریم شخصی‌ شما احترام می‌گذاریم، ایمیل شما نزد ما محفوظ خواهد ماند