گفتگو با مولف کارکشته کتاب های خودرویی

گفتگو با مولف کارکشته کتاب های خودرویی

وقتی در کشور فرانسه تحصیل می کردم ( حدود چهل و پنج سال پیش) درگفتمان دانشجویی، از موقعیت یکدیگر سوال می شد. یکی از دانشجویان فرانسوی سوال کرد که کشور شما کجاست و کدام خودرو را تولید می کنید؟ این سوال تحقیرآمیز مرا بر آن داشت که جواب مع الفارق بدهم، گفتم ما آن قدر پول دار هستیم که خوروهای حقیر شما را سوار نمی شویم ( در آن زمان در فرانسه دوفین، سیمکا، ژیان، رنو و پژو ۴۰۳ تولید می شد) زیرا ایرانیان اکثرا بنز سوار هستند.

البته این پاسخ فقط جواب تحقیرآمیز در مقابل سوال تحقیر آمیز بود، ولی اصل مطلب درست بود که ایران کجاست و کدام خودرو را تولید می کند؟ آن روزها ایران را با شاه و ملکه که توسط نشریات پولکی در اروپا منتشر می شد، می شناختند و در ایران، خودرو تولید نمی شد. فرانسویان که در مقابل پاسخ من قرار داشتند، گفتند ما هرگز بنز سوار نمی شویم زیرا خودروهای کشورمان را دوست داریم. این تعصب مقدس باید در کشور ما هم جاری شود .(کوتاه شده از مقدمه یکی از کتاب های مهندس بوساری)

بیت ران – شبنم رحمتی: محمد محمد علی بوساری؛ دو سالی پس از شهریور بیست در امیریه تهران متولد شد. در هنرستان صنعتی تهران در خیابان قوام السلطنه درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان شاگرد اول هنرسرای مقدماتی، بورسی دوساله برای تحصیل در فرانسه به او دادند. در لیون متالورژی خواند و در بازگشت به وطن به ماشین و قطعات ان علاقمند شد. در سال ۵۰ وارد دانشگاه علم و صنعت شد و در رشته مکانیک ماشین از این دانشگاه فارغ التحصیل شد. شاید بتوان او را پدر تالیف کتابهای خودرویی در ایران نامید.

تدریس و تدریس

از ۴۰ سالگی پس از طی ۲۰ سال تدریس در هنرستان و آموزشکده های کشور شروع به نوشتن و تالیف کتاب در این حوزه کرد و اکنون بیش از ۲۶ عنوان کتاب دارد که در همه سطوح ورشته ها تدریس می شوند. او برنده جایزه قلم های ماندگار نیز شده است. سازمان آموزش و پرورش نیز به دلیل تدوین کتابهای زیاد و مفید در این رشته به او مدرک معادل فوق لیسانس اعطا کرده است. شاید بیراه نباشد اگر بگوییم همه متخصصیان این حرفه در ایران به نوعی مدیون او هستند و یکی از کتابهای او را ورق زده اند.

مهندس بوساری پس از بازنشستگی در سایپا و مگا موتور به آموزش متخصصان مشغول بوده است. گفتگو با او دلپذیر بود؛ از این رو که نشان می داد از عمر طی شده خویش راضی است و از اینکه تدریس و تالیف را انتخاب کرده، با همه مضیقه های مالی ناخشنود نیست.

چرا کتاب های خودرویی؟ چه ضرورتی شما را به این نقطه رساند؟

احساس می کردم با ورود خودروهای جدید جایی باید پیدا می شد که اسامی قطعات جدید و مسائل فنی را برای مردم تفسیر و ترجمه کند. خودرو وقتی به ایران آمد دانشگاه های ما هیچ شناختی از آن نداشتند و بیشتر تعمیرگاه ها و گاراژدارها به این مسئله می پرداختند و در نتیجه اصطلاحات و کاربردهای غلط در جامعه رواج پیدا می کرد. به طوریکه اسامی بسیار نامناسب مثل سگدست،شغالدست، اسبک، خروسک و کله گاوی و … در جامعه رواج پیدا کرده بود که این موضوع پژوهندگان را نه تنها به این رشته جلب نمی کرد بلکه آنها را زده هم می کرد.

از سوی دیگرکارگاه هی ما بسیار کثیف و بدمنظره بود و اگر دانشجویی می خواست این رشته را انتخاب کند هم ظاهر و هم اصطلاحات دفع کننده بود. مرجعی هم نبود جز آموزش سینه به سینه همین مربیان بیسواد و کم سواد که اصطلاحا استاد کار نامیده می شدند و از گاراژ به هنرستان می امدند. اینها مرا بر ان داشت واژه های علمی و مطالب تکنولوژیک را رای هنرجویان رشته ماشین تالیف کنم.

قبل از شما کتابی در زمینه خودرو تالیف نشده بود؟

چرا. تالیف شده بود اما ناقص و کم.

خاطرتان هست اولین کتابهای خودرو را در ایران چه کسانی نوشته اند؟

مهندس صفایی و مهندس خوشینی. البته این کتابها زمنیه های محدودی داشتند و کتاب هایی که من نوشتم در بسیاری زمینه ها نیازها را برطرف می کرد.

اولین کتابی که تالیف کردید چه نام داشت؟

برق اتومبیل سال سوم و چهارم هنرستان. ۴۰ ساله بودم که این کتاب را نوشتم.

این کتاب هنوز هم منتشر می شود؟

هنوز هم از آن کپی گرفته می شود و در آموزشکده های فنی حرفه ای استفاده می شود.

چرا دیگر چاپ نمی شود؟

چون هنرستان از ۴ سال به ۳ سال تبدیل شد و سال چهارم را برداشتند.

آیا کتاب هایتان را بازنگری می کنید؟

خودم نه. اما عده ای هستند در آموزش و پرورش که این کار را انجام می دهند.

کلا چند جلد کتاب دارید؟

در زمینه خودرو ۲۶ جلد. تعدادی هم کتاب در زمینه های آزاد دارم.

کتابهای خودرویی شما معمولا در چه زمینه هایی هستند؟

نیرو محرکه، برق خودرو، شاسی، بدنه، سوخت رسانی ها و موتورهای خاص

برای نوشتن کتاب به منابع خارجی هم مراجعه می کنید؟

بله. گاهی مطالعه می کنم.

به جای هر کدام از واژه های زیر چه معادلی گذاشتید؟

سگدست//محور چرخ

اسبک//مهره دسته دار

لابد به غیر از ماشین و تالیف کتابهای مربوط به ماشین علایق دیگری هم دارید. آنها را به ما بگویید.

بیشتر مطالعه می کنم. کتابهای مذهبی را دوست دارم و خیلی آن ها را می خوانم.

به نظر خودتان با تالیف این کتاب ها موفق شدید واژه های جدید و علمی را جا بیندازید؟

با تبدیل تکنیسین های قدیمی به آدم های باسواد و مطالعه این کتابها از سوی دانش آموزان هنرستانی، اصطلاحات علمی کم کم جای خودش را باز کرد. مثلا در گذشته به پمپ اولیه پمپ سه گوش می گفتند اما الان همه می گویند پمپ اولیه. یا کله گاوی را می گویند دیفرانسیل.

وضعیت آموزش خودرو در کشور را چطور ارزیابی می کنید؟

با توسعه خودرو در کشور کیفیت آموزش هم خیلی رشد کرده است. ماشینهای جدید الکترونیکی و دیجیتالی هستند و تعمیرکار برای تعمیر آنها باید آشنایی به زبان انگلسی داشته باشد. باید دیاگ را بشناسد، کامپیوتر بداند و همه اینها منجر می شود به رشد دانش در این حوزه.

آینده صنعت خودرو را چطور ارزیابی می کنید؟

بسیار مثبت و پیشتاز نسبت به سایر صنایع. چون این صنعت ارزش افزوده زیادی دارد و هر کشور که صنعت خودروسازیش خوب باشد بقیه صنایعش هم رشد می کنند. تجهیزات نظامی به اندازه خودرو پولساز نیست و چون خودرو می تواند به سایر کشورها صادر شود معرف صنعت ان کشور هم می شود. با تولید سمند در ایران ، من در پوشت خود نمی گنجیدم و با خود می گفتم بالاخره ما هم صاحب خودروی ملی شدیم.

گمان می کنید تحریمهای جدید بتوانند در پیشرفت صنعت خودرو سنگ اندازی کنند؟

بی تاثیر نیستند اما از طرف دیگر ما را به فکر ابداع و اختراع می اندازند و باعث می شوند نقایص کارمان را جبران کنیم.

شما الان چه ماشینی سوار می شوید آقای مهندس؟

سمند.

راضی هستید؟

بله. البته اشکالاتی هست اما باید صبوری کرد تا برطرف شود. اگر ما صبوری کنیم و ماشین تولید داخل را بخریم کم کم این صنعت رشد می کند. همه کشورهای دنیا هم این صبوری ها را کرده اند تا صنعت خودرویشان رشد کرده و به یک برند تبدیل شده است.

فرزندانتان چی؟ آنها ماشین خارجی سوار نمی شوند؟

خیر. پسرم هم پژو ۲۰۶ سوار می شود که بالاخره تولید داخل است.

دست فرمانتان چطور است؟

بد نیست. در رانندگی عجله نمی کنم و خدا را شکر تا به حال تصادف نکرده ام. چون خیلی مقید به قراردادهای اجتماعی هستم. یکی از دلایل اینکه تدریس برای من شیرین است این است که از ابتدا دوست داشتم امر به معروف داشته باشم و بچه ها خیلی پذیرای این نکته هستند. آنها هنوز شکل نگرفته اند و هر جور معلم درسشان بدهد شکل می گیرند.

اگر قرار باشد بار دیگر شغل خود را انتخاب کنید آیا از همین راه می روید؟

بله. اما تدریس را تا اخر ادامه میدهم. آدم سازی برایم خیلی مهم تر است از ماشین سازی. ماشین سازی را هر کسی با مقداری تخصص می تواند آموزش بدهد اما آدم سازی مقوله غریبی است.اگر آموزش و پرورش ما درست بشود همه کشور درست می شود. آموزش و پرورش هم فقط ساختمان و کتاب و این چیزها نیست. معلم ها باید درست شوند و به شکلی تمام وقت در اختیار مدرسه و دانشجو باشند. شکل نیمه وقت معلمی در هیچ جای دنیا جواب نداده.

معلم باید همه وقتش را در اختیار بگذارد؛ نیمی برای تدریس نیمی برای آماده سازی. افت تحصیلی یک دانش آموز برای معلم باید ننگ باشد و او به هیچ وجه نپذیرد که دانشجو یا دانش اموزش نمره نیاورده یا رد شده. اگر اینها را درست کردیم بقیه کشور خود به خود درست می شود.

منبع :هفته نامه اتومبیل روزنامه ایران

اضافه کردن نظر

ما به حریم شخصی‌ شما احترام می‌گذاریم، ایمیل شما نزد ما محفوظ خواهد ماند