18.4 C
Tehran
دوشنبه ۷ مهر ۱۳۹۹

آشنایی با تاریخچه کامیون‌های ولوو در دهه ۱۹۳۰

از دست ندهید

انسان توسعه یافته برای خرید ارابه غیراستاندارد به خودرو ساز پول نمی دهد

وزیر بهداشت تاکید کرد: انسان توسعه یافته برای خرید ارابه غیراستاندارد به خودرو ساز پول نمی دهد. بیت ران -...

در چه شرایطی قیمت‌های غیرواقعی فعلی در بازار خودرو می شکند؟

رییس انجمن صنایع همگن قطعه‌سازی گفت: با تکمیل و عرضه خودروهای ناقص موجود در دو کارخانه بزرگ خودروسازی قیمت‌های...

خودروهای جایگزین پراید اعلام شدند ؛ تا چه زمانی تولید پراید ادامه دارد؟

مدیرعامل گروه خودروسازی سایپا خودروهای جایگزین پراید را اعلام کرد و گفت چه زمانی تولید پراید بطور کامل متوقف...

در قسمت قبل از سلسله مقالات آشنایی با تاریخچه محصولات ولوو با دو محصول این شرکت در دهه ۱۹۲۰ آشنا شدیم. در ادامه می‌خواهیم به کامیون‌های ولوو در دهه ۱۹۳۰ میلادی بپردازیم.

بیت ران – علی محمدی: در دهه۱۹۳۰ تقاضا برای محصولات ولوو رشد کرد.

نسل اول کامیون‌های ولوو ظاهری قدیمی و ساده داشتند.

در دهه ۱۹۳۰ ولوو تصمیم گرفت تا با شرکت‌های معتبرتری همکاری کند.

ولوو به مرور شروع به تولید کامیون‌های دیزلی کرد و چرخ‌های فولادی نیز جایگزین چرخ‌های چوبی مدل‌های قدیمی شدند.

همچنین ولوو کامیون‌های خود را به ترمزهای هیدرولیکی قوی‌تری مجهز کرد.

به این ترتیب شاهد ورود اولین ولووهای سنگین به بازار سوئد بودیم.

همچنین ولوو در دهه ۱۹۳۰ صادرات خود را به طور جدی آغاز کرد.

پس از شروع موفق در دهه ۱۹۲۰، ولوو توانست در دهه ۱۹۳۰ تبدیل به اصلی‌ترین کامیون ساز منطقه نوردیک (شمال اروپا) شود.

ولوو LV71-S و LV73-Sکامیون‌های ولوو

در اوایل دهه ۱۹۳۰ ولوو شروع به تولید کامیون‌های سنگین در کنار کامیون‌های سبک کرد.

سری LV کامیون‌های سبک ولوو در این دهه بودند.

کامیون‌های سبک ولوو در سال ۱۹۳۲ با چرخ‌های چوبی و داشتن ترمز تنها برای دو تا از چرخ‌ها، خودروهای چندان مدرنی نبود.

نتیجه نیاز بازاربه کامیون مدرن تر، تولد دو مدل با نام‌های LV71 و LV73 بود که به محبوبیت بالایی دست پیدا کردند.

این دو کامیون توانستند به محصولات صادراتی اصلی ولوو تبدیل شوند.

بازار صادرات در آن زمان خیلی گسترده نبود.

اکثر کشورهای اروپایی در آن دوران خودروسازی خودشان را داشتند و چندان تمایلی نسبت به واردات خودرو از خارج وجود نداشت.

تفاوت اصلی بین ولوو LV71 و LV73 در شاسی آنها بود.

LV71 دارای سایزی مشابه با مدل‌های LV72 و LV74 بود، ولی مدل LV73 طول بیشتری داشت.

پرفروش‌ترین کامیون از این سری کامیون‌های مدل‌های LV71 و LV72 بودند.

این کامیون‌ها قیمت پایینی داشتند و برای کاربری پخش، مناسب بودند.

اما مدل LV73/74 برای حمل بار زیاد و در جاده‌های ناهموار مناسب‌تر بود.

بخش فنی کامیون‌های LV71 و LV73 تقریبا مشابه بود و از قوای فنی ساده‌ای استفاده می‌کردند.

هر دوی این کامیون‌ها از موتوری با سوپاپ‌های کناری، گیربکس چهار دنده و اکسل تکی عقب بهره می‌بردند.

توانایی حرکتی نیز نه در حد بالا بلکه در حد کافی برای انجام امورات حمل و نقل بود.

خریدارانی که کامیون قوی‌تری نیاز داشتند باید به سراغ مدل‌های LV66 و LV68 می‌رفتند.

این دو مدل از موتوری با سوپاپ بالا (مانند موتورهای امروزی) ساخت Hesselman بهره می‌بردند.

ولوو سری LV75کامیون‌های ولوو

در قدیم کامیون‌ها دارای کاپوت جلو بودند و موتور آنها در قسمت جلو و زیر کاپوت قرار داشت.

اما کامیون‌هایی که موتور آنها در زیر اتاق قرار داشته باشد (مانند اکثر کامیون‌های اروپایی امروز) در آن زمان وجود نداشتند.

اولین کامیون اصطلاحا بدون دماغ را باید همین ولوو LV75 نامید که در اوایل دهه ۱۹۳۰ به بازار معرفی شد.

در آن زمان مهندسان متوجه شدند که شرایط جاده‌های اروپا فشار زیادی را به اکسل‌های کامیون‌ها وارد می‌کند.

برای حل این مشکل ولوو تصمیم گرفت تا کامیون‌های بی دماغ بدون کاپوت را تولید کند.

به این ترتیب کامیون جدیدی به نام LV75 متولد شد.

این کامیون اولین بار در سال ۱۹۳۳ در آمستردام به نمایش درآمد.

LV75 خیلی زود توانست تبدیل به کامیونی محبوب در بازار شود.

این کامیون به خصوص برای کارهای خاص مانند جمع آوری زباله بسیار مورد توجه قرار گرفت.

فرم کلی طراحی LV75 مانند کامیون‌هایی بود که دهه ۱۹۹۰ نیز تولید می‌شدند.

شاسی این مدل با ولوو LV74 یکی بود و از همان موتور دارای سوپاپ جانبی که ۶۵ اسب بخار قدرت داشت در این کامیون استفاده شده بود.

برای اینکه کامیون بتواند بار بیشتری را روی اکسل جلو تحمل کند از اکسل جلوی کامیون سنگین‌تر LV68 در آن استفاده شده بود.

این در حالی بود که LV75 یک کامیون وزن متوسط حساب می‌شد.

ایده ولوو LV75 در اتوبوس‌های ولوو که در سال ۱۰۳۵ تولید شدند نیز استفاده شد و موتور اتوبوس را در زیر بدنه نصب کردند.

ولوو سری LV76 و LV79کامیون‌های ولوو

پس از ارتقایی که ولوو روی محصولات خود انجام داد تصمیم گرفت وزن خالص آنها را افزایش دهد.

ولوو با ارتقا محصولات خود قصد داشت با با کامیون‌های اروپایی رقابت کند.

نتیجه این پروژه تولید کامیون‌هایی به نام LV76-78 شد که یکی از موفق‌ترین کامیون‌های سبک ولوو هستند.

این کامیون‌ها کاربری‌های زیادی از کارهای سبک تا شخصی داشتند و همین یکی از عوامل مهم موفقیت آنها در بازار بود.

ولوو سه مدل LV76 تا LV78 را تولید کرد.

این سه کامیون یکسان بودند و تنها تفاوت آنها در وزن خالصشان بود.

حتی فاصله محوری این سه کامیون نیز یکی بود.

در آن زمان ولوو از بدنه خودروهای سواری خود در این کامیون‌ها استفاده کرد و به همین دلیل ظاهر آنها مانند خودروهای سواری ولوو بود با این تفاوت که کامیون گلگیرهای پهن‌تر و لاستیک‌ها بزرگ‌تری داشت.

قسمت جلوی این کامیون‌ها با ولوو PV653 و PV658 کاملا یکسان بود.

از نظر فنی کامیون‌های LV76-78 کامیون‌هایی ساده و در عین حال جان سخت بودند.

هیچ مشکل عمده‌ای در مورد این کامیون‌ها گزارش نشده بود که دلیل اصلی آن سادگی فنی آنها بود.

این کامیون‌ها توسط شرکت‌های پخش به صورت گسترده‌ای استفاده شدند و حتی به ناوگان آتش نشانی نیز راه پیدا کردند.

در سال ۱۹۳۶ نسخه‌ای قوی‌تر از این کامیون‌ها با نام LV79 معرفی شد که شاسی قوی‌تر و چرخ‌های عقب دوتایی داشت.

این مدل نه تنها برای انجام پخش اقلام و بار مناسب بود بلکه برای کارهای سنگین نیز مانند ساخت و ساز نیز کارایی خوبی داشت.

کامیون‌های LV76-78 توسط مدل LV10، و مدل LV79 نیز توسط مدل LV11 جایگزین شدند.

مدل‌های LV10-11 نیز مانند قبل از بدنه‌ای مشابه با خودروهای سواری ولوو بهره می‌بردند.

ولوو LV8 و LV9کامیون‌های ولوو

در اواسط دهه ۱۹۳۰ طراحی و مهندسی کامیون‌ها وارد مرحله‌ای کاملا جدید شد.

در آن زمان تقسیم بهتر وزن خالص بین محور جلو و عقب کامیون‌ها مساله مهمی برای خودروسازان بود.

با اینکه یک راه برای حل این مشکل تولید کامیون‌ها بدون دماغ سری F بود ولی ایده کامیون‌های بدون دماغ تا دهه ۱۹۵۰ چندان مورد استقبال قرار نگرفت.

راه حل دیگر تغییر مکان موتور بود.

موتور کامیون‌ها در آن زمان بیشتر در پشت اکسل جلو قرار داشت.

ولی با تغییر مکان موتور به بالا یا جلوی اکسل مقداری از مشکل تقسیم وزن حل می‌شود.

نتیجه این ایده تولد کامیون‌های سری LV8 و LV9 بود.

این کامیون‌ها محبوبیت زیادی پیدا کردند و تا اواخر دهه ۱۹۳۰ تبدیل به استانداردی برای محصولات ولوو شدند.

مدل‌های LV8 و LV9 در مقایسه با دیگر کامیون‌ها ولوو دارای طراحی آیرودینامیک‌تر با منحنی‌های بیشتری بودند.

تا پیش از LV8 و LV9 معمولا کامیون‌ها به صورت شاسی و بدون اتاق به فروش می‌رفتند ولی این دو مدل به همراه اتاق فولادی به فروش می‌رسیدند.

این در حالی بود که اتاق اکثر کامیون‌های آن زمان چوبی بودند.

از دیگر امکانات این کامیون بخاری بود که مزیت بزرگی نسبت به دیگر کامیون‌ها محسوب می‌شد.

کامیون‌های سری LV8 و LV9 همچنین دارای کاربری‌های گسترده‌ای بودند.

این کامیون‌ها هم در کار پخش و هم در کار حمل و نقل در مسافت طولانی استفاده می‌شدند.

اصلی‌ترین دلیل گسترده بودن کاربری‌های این دو مدل موتورهای متنوعی بود که می‌شد برای آنها انتخاب کرد.

موتورهای مختلف این دو سری شامل موتورسوپاپ کناری، موتور سوپاپ بالا و موتور Hesselman بودند.

در طی جنگ جهانی دوم حتی موتور بنزینی نیز برای این سری تولید شد.

سری LV8/LV9 از سایز تایرهای مختلف، سیستم تعلیق‌های گوناگون و اکسل‌های متفاوتی‌ هم استفاده می‌کردند که بسته به کاربری خریدار انتخاب می‌شدند.

کامیون‌ها این سری در ابتدا بسیار پر طرفدار بودند ولی بعدها نسخه اتوبوس آن نیز تولید شد که در کلاس اتوبوس‌های سبک تا متوسط جای می‌گرفت.

ولوو SHARPNOSEکامیون‌های ولوو

کامیون‌های سنگین تا دهه ۱۹۵۰ عمومیت چندانی پیدا نکردند.

با این وجود تا زمان آغاز جنگ جهانی دوم ولوو بزرگ‌ترین سازنده کامیون‌های سنگین بود.

در سال‌های دهه ۱۹۳۰ کشورهای آمریکا، انگلیس، آلمان و فرانسه از تولید کنندگان بزرگ کامیون بودند و به همین دلیل ولوو نیز در طرح‌های خود در این دهه از کامیون‌های خارجی الهام می‌گرفت.

ولوو همچنین در این دهه از نظر طراحی پیشرفت بزرگی کرد که دلیل اصلی آن مهندسانی بودند که سابقه کار در شرکت‌های آمریکایی را داشتند.

در اواخر دهه ۱۹۳۰ ولوو یک سری از کامیون‌ها را با نام SHARPNOSE معرفی کرد.

این سری، کامیون‌هایی با کاربری سبک تا متوسط بودند که در سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۵ جایگزین مدل‌های LV76-78 شدند.

با آغاز جنگ جهانی تولید کامیون در اروپا محدود شد و به همین دلیل افراد غیر نظامی کمی توانستند به کامیون‌های نو دسترسی پیدا کنند.

تولید سری SHARPNOSE در سال ۱۹۳۸ شروع شد و اولین مدل از این سری با نام LV101 به بازار معرفی شد.

کامیون LV101 یک کامیون سبک بود که فاصله بین وانت‌های سبک و کاموین‌های سنگین‌تر سری LV79 و LV8 را پر می‌کرد.

کمی بعد ولوو مدل‌های دیگری با نام LV102 و LV103 را رونمایی کرد.

این مدل‌ها خودروهایی جان سخت و ساده بودند.

همه آنها از موتورهای سوپاپ کنار با قدرت ۷۵ تا ۸۶ اسب بخار استفاده می‌کردند.

اما در زمان جنگ ولوو مدل بنزینی با قدرت ۵۰ اسب بخار را نیز رونمایی کرد.

گیربکس مورد استفاده در این مدل‌ها از نوع سه و چهار سرعته دستی غیر سنکرونیزه بود.

شاسی نیز طراحی ساده ولی بسیار خوبی داشت.

مشتریان از کامیون‌های سری SHARPNOSE رضایت زیادی داشتند.

ولوو TVA و TVBکامیون‌های ولوو

اواخر دهه ۱۹۳۰ شروع عصر تاریک اروپا بود.

با شروع جنگ جهانی آلمان هر روز در حال پیشروی بود و این خطری برای دیگر کشورهای اروپا بود.

پیشوری‌های آلمان سبب شد تا کشورهای دیگر اروپایی شروع به افزایش توان نظامی خود کنند تا در صورت حمله آلمان بتوانند از خود دفاع کنند.

در سال ۱۹۳۷ ولوو طراحانی حرفه‌ای را استخدام کرد تا کامیون‌های سنگینی با قابلیت بالا را تولید کنند.

طراحی کامیون جدید دو سال زمان برد و در نهایت یک کامیون آفرودی جدید متولد شد که کاملا با کامیون‌های دیگر ولوو تفاوت داشت.

طراحی شش چرخ

ولوو TVA یک کامیون 6×4 بود که به طور ویژه برای حمل مهمات و یدک کشی تسلیحاتی همچون توپ و ضد هوایی استفاده می‌شد.

به جز شش چرخ اصلی، دو اکسل با چرخ‌های کوچک نیز در بین اکسل اول و دوم وجود داشتند که با پایین آمدن آنها فشار وزن خودرو به زمین تقسیم می‌شد تا از فرو رفتن خودرو در زمین‌های نرم جلوگیری شود.

سری TVA از نظر فنی بسیار قدرتمند بودند.

این کامیون برای اولین بار از دو محور محرک استفاده می‌کرد و تایرهای آن بسیار ضخیم و محکم بودند.

نیروی این مدل از یک موتور بسیار قدرتمند بنزینی تامین می‌شد که مشابه با موتور مدل LV29 بود.

ولوو سیستم روغن کاری این موتور را بهینه سازی کرد تا در شیب‌های شدید دچار مشکل نشود.

استفاده از شاسی تیوبی و اکسل‌های مستقل در این کامیون چسبندگی و توانایی فوق العاده‌ای را ایجاد کرد.

با اینکه محور جلو در TVA متحرک بود ولی چسبندگی آن نیز به مسیر بسیار بالا بود.

با توجه به اینکه در آن زمان اکثر کشورهای اروپایی دارای صنایع کامیون سازی خود بودند TVA بازار صادراتی چندانی نداشت.

ولوو در سال ۱۹۴۰ تولید نسخه‌ای بهینه سازی شده با نام TVB را نیز شروع کرد.

این مدل به مدت دو دهه در ارتش سوئد خدمت کرد.

ولوو TVA حتی امروز نیز به عنوان جرثقیل توسط برخی کاربران غیر نظامی در سوئد استفاده می‌شود.

سری LV18، LV19 و LV29کامیون‌های ولوو

محصولات ولوو در دهه ۱۹۳۰ تنوع زیادی پیدا کردند.

ولوو تا اواسط این دهه تیراژ تولید محصولات خود را به ۵ هزار دستگاه در سال رساند.

در آن زمان برای هر کلاس از کامیون‌ها تقاضای زیادی وجود داشت.

برای کاربری‌های سنگینی مانند برف روبی ولوو اقدام به معرفی موتورهای قوی‌تری در سال ۱۹۳۷ کرد.

سری LV29 در این سال معرفی شدند و تا دهه ۱۹۵۰ نیز در خط تولید باقی ماندند.

مدل LV29 در مقایسه با دیگر کامیون‌های سنگین ولوو در تیراژ بسیار بالاتری تولید شد.

مدل‌های LV18/19 و LV29 کامیون‌های سنگین قدرتمندی بودند که شباهت زیادی به LV66 و LV68 داشتند ولی از طراحی مدرن‌تری استفاده می‌کردند.

مدل LV18 یک اکسل عقب داشت و مدل LV19 از اکسل دوتایی عقب استفاده می‌کردند.

این دو مدل از نظر ظاهری نیز با مدل قوی‌تر LV29 فرق داشتند.

شاسی هر سه مدل طول زیادی داشت و توان اکسل‌های آنها نیز بالا بود.

به طوری که می شد اکثر بارهای سنگین آن زمان را با این کامیون‌ها حمل کرد.

مدل سه محور برف روب از این سری نیز بسیار محبوب بود و بسیاری از افراد آنها را به یاد دارند.

ولوو مدل بنزینی LV29 را نیز تولید کرد که البته قوی‌ترین نسخه این کامیون نبود.

در سال ۱۹۴۶ یک مدل دیزلی با نام LV29 C/V معرفی شد که از همان ظاهر و کاپوت مدل بنزینی استفاده می‌کرد ولی زیر کاپوت آن موتور قوی‌تر دیزلی دیده می‌شد.

ولوو LV66-S و LV68-Sکامیون‌های ولوو

از زمانی که ولوو در سال ۱۹۲۸ شروع به تولید کامیون کرد هم سود زیادی نصیب کمپانی و هم نصیب مشتریان شد.

این سود را همه مدیون مدیریت این شرکت بودند.

برای مدیران ولوو آسار گابریلسون و گوستاف لارسن، این کاملا واضح بود که تولید کامیون‌های سنگین سود بیشتری در مقایسه با خودروهای سواری و کامیون‌های کوچک دارد.

کامیون‌های کوچک در آن زمان چندان سود آور نبودند چون این بخش از بازار توسط آمریکایی‌ها قبضه شده بود.

حتی ولوو برای رقابت با آمریکایی‌ها گاهی به ناچار کامیون‌های سبک خود را زیر قیمت نیز می‌فروخت.

در دهه ۱۹۳۰ بزرگ‌ترین تولیدکنندگان کامیون و اتوبوس در سوئد شرکت‌های تیداهلم و اسکانیا بودند.

این دو شرکت تیراژ تولیدی کم‌تر از ۱۰۰ دستگاه در سال داشتند و این مساله ولوو را نیز وسوسه کرد تا وارد کار تولید کامیون‌های سنگین شود.

در سال ۱۹۲۹ ولوو شروع به طراحی کامیون‌های سنگین با نام LV66 و LV68 کرد.

مدل نخست اشتراکات فنی زیادی با دیگر ساخته‌های ولوو داشت اما ولوو برای کامیون جدید خود نیاز به قطعات قوی‌تری داشت.

به همین دلیل ناچار شدند تا اکسل‌ها، گیربکس، موتور و شاسی جدیدی را طراحی کنند.

در ابتدای برنامه، ولوو دو موتور را برای این مدل‌ها در نظر گرفته بود.

یک موتور شش سیلندر خطی و موتور دیگر هشت سیلندر V شکل بود.

در نهایت مقرر شد تا پیشرانه متداول شش سیلندر در خودرو انتخاب شود.

این پیشرانه به یک گیربکس ۴ دنده غیر سنکرونیزه متصل شده بود.

این کامیون‌ها در انواع دو و سه محور تولید شدند.

مدل‌های LV66 و LV68 به طور رسمی در سال ۱۹۳۱ به بازار معرفی شدند.

این کامیون در سه مدل با فاصله محوری متفاوت تولید شد و توانست به موفقیت خوبی در بازار دست پیدا کند.

موتور میل سوپاپ بالای این کامیون ۷۵ اسب بخار قدرت داشت.

این موتور بنزینی برای برف روبی مناسب نبود.

در ابتدا تنها نسخه دو محور از این سری معرفی شده بود ولی در سال ۱۹۳۳ مدل سه محور نیز معرفی شد.

موتور Hesselman

با توجه به مصرف سوخت بالای این کامیون مشتریان خواهان کامیونی کم مصرف‌تر بودند.

ولوو برای پاسخ به این نیاز اقدام به استفاده از موتور هسلمن در این سری کرد.

این موتور جدید توسط مخترع سوئدی جوناس هسلمن طراحی شده بود.

موتور هسلمن بر اساس موتور بنزینی ساخته شده بود.

این موتور از ضریب تراکم مشابه با موتور بنزینی برخوردار بود ولی به دلیل سیستم انژکتور خاص و شمع‌های قوی خود می‌توانست با سوخت دیزل (و هر نوع سوخت دیگری) هم کار کند.

گرچه موتور هسلمن توانست به فروش خوبی پیدا کند اما راندمان آن به اندازه موتورهای دیزلی بالا نبود.

این موتور قابلیت اطمینان نسبتا بالایی داشت.

ولوو بر اساس سری LV70 اقدام به تولید اتوبوس نیز کرد.

در سال ۱۹۳۲ اتوبوسی بر اساس این کامیون به نام LC70B را معرفی کرد که تبدیل به اتوبوس استاندارد کشور سوئد شد.

در قسمت بعدی به معرفی کامیون‌های ولوو در دهه ۱۹۴۰ خواهیم پرداخت.

بیشتر بخوانید:

کامیون دست دوم وارداتی چه ویژگی هایی دارند؟ + جزئیات و آپشن ها

آشنایی با ولوو FH و مدل‌های آن + کامیون های ولوو در ایران

کامیون‌های ولوو در دهه ۱۹۲۰ – قسمت اول

منبع: volvotrucks

 

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید

آخرین اخبار

قطعات اسکوتر که باید چک شوند را بشناسید

روش نگهداری از اسکوتر ها + زمان سرویس دوره ای

حتما شما هم می دانید که تمامی وسایل نقلیه به نگهداری و سرویس های دوره ای نیازمندند. در این...

سورن سال و اخباری از تولید این محصول ایران...

مدیر پروژه خودروی سورن سال از آمادگی ایران خودرو برای تجاری سازی این محصول در یک ماه آینده خبر داد. بیت ران - اسفندیار نیک...
خودرو ویتنامی با پیشرانه جنرال موتورز

شاسی بلند ساخت ویتنام ؛ وین فست لوکس پرزیدنت...

شاسی بلند ساخت ویتنام خودرویی لوکس محصول وین فست با نام پرزیدنت است که با قیمت ۱۶۴ هزار دلار و پیشرانه ۴۲۰ اسب بخاری...

قیمت محصولات مدیران خودرو باز هم افزایش یافت +...

در حالی که قرار است طبق مصوبه شورای رقابت، قیمت خودروها هر سه ماه یک‌بار (به صورت فصلی) به روز شوند، قیمت محصولات مدیران...

آئودی A3 اسپرت‌بک G-Tron گازسوز را بشناسید

آئودی A3 اسپرت‌بک G-Tron گازسوز معرفی شد و به این ترتیب ۶ سال پس از معرفی اولین A3 G-Tron وارد بازار خواهد شد. بیت ران...

پست‌های مرتبط